جمع عرب هستند .
بور - فاسد و هالك را گويند ، بور مصدر است و تثنيه و جمع ندارد ، گفته مىشود رجل بور و رجال بور .
شاعر عرب گفته است :
يا رسول المليك انّ لسانى * راتق ما فتقت اذ أنا بور
يعنى : اى قاصد سلطان زبان من بسته است و من آن را نگشودهام زيرا كه من فاسدم .
و حسان شاعر معروف گويد :
لا ينفع الطول من نوك القلوب و قد * يهدى الاله سبيل المعشر البور
يعنى : معمولا انعام نسبت به صاحبان دلهاى مرده سودى نمىبخشد ، و گاهگاهى خداوند مردم فاسد را هدايت مىنمايد .
معنى آيات :
آن گاه خداوند از آنها كه تخلّف نموده همراه پيامبر به سوى حديبيه نرفتهاند سخن به ميان آورده مىفرمايد :
« سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ »
يعنى آنان كه از همراهى تو تخلّف ورزيدند و حاضر نشدند همراه تو به سفر مكه و عمره بيايند ، و جريان بدين قرار بود هنگامى كه پيامبر اكرم ( ص ) در سال حديبيه اراده فرمودند به منظور انجام مراسم عمره به مكه روند - و اين در سال ششم هجرت و در ماه ذيقعده بود - و اعراب اطراف مدينه كه قبيلههاى غفّار ، أسلم ، مزينة ، جهينة ، اشجع ، دئل بودند ، براى آنكه مبادا از طرف قريش متعرّض حضرت شوند و با او جنگ كنند يا مانع سفر او گردند همراه حضرت به راه افتادند ، و حضرت در ميقات به عنوان عمره احرام بستند و قربانى خود را نيز همراه خود راه انداخت تا مردم بدانند