معناى آيات :
سپس خداوند بزرگ به پيامبرش ( ص ) مىفرمايد :
« وَ اذْكُرْ »
براى قومت أهالى مكّه يادآورى كن .
« أَخا عادٍ »
داستان قوم هود را .
« إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ »
آن گاه كه آنان از خدا ترسانده ، به فرمانبرى پروردگار دعوتشان نمود .
« بِالْأَحْقافِ »
از ابن عبّاس نقل شده است كه محلّ أحقاف صحرايى است بين عمان و مهرة .
ابن اسحاق گفته است اين احقاف تودههاى شنى است كه بين عمان تا حضرموت قرار دارد .
قتاده گويد : منظور از احقاف در اينجا يك رشته تپههاى شنى است در شحر كه در ساحل درياى يمن واقع شده است « 1 » .
از حسن نقل شده است كه احقاف سرزمينى است كه در آن تپّههاى شنى وجود دارد .
« وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ »
يعنى : پيش از هود ( ع ) و پس از او پيامبرانى آمدند و رفتند .
« أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ »
و مىگفتند : كه جز خداى يكتا را نپرستيد ، يعنى :
من نه پيش از هود و نه پس از او هيچ پيامبرى را نفرستادهام ، مگر آنكه به آنان دستور يكتا پرستى دادهام .
هامش
( 1 ) - ترتيب القاموس المحيط جزء دوّم ، صفحهء : 679 ( الشحر ) ساحل دريا است بين عمان و عدن ( مترجم )