بسيارى هست كه همهء آنها مخالف مذهب اصحاب اماميّه است ، زيرا پيامبران معصوم از گناه مىباشند ، چه گناهان صغيره و چه گناهان كبيره ، چه قبل از نبوّت و چه بعد از نبوّت ، اينك أقوالى كه گفتهاند :
اقوال عامّه در معنى آيه :
1 - گفتهاند يعنى : گناهانى را كه قبل از نبوّت و بعد از آن انجام دادهاى خدا بيامرزد .
2 - قول دوّم آنكه : گناهان قبل از فتح و بعد از فتح تو را ببخشد .
3 - قول سوّم آنكه : خداوند وعده داده است گناهانى كه از پيامبر سر زده يا خواهد زد در صورتى كه اتّفاق افتد خواهد بخشيد .
4 - قول چهارم يعنى : تا خدا گناهان گذشتهء پدر و مادرت آدم و حواء را به بركت تو ببخشد ، و گناهان آيندهء امّتت را نيز به بركت دعوتت ببخشايد .
امّا بحث در گناه آدم همانند بحث پيرامون گناه حضرت محمّد است ، و چنانچه اين گناهان را حمل بر گناهان صغيره كنند كه به نظر آنان عقابش ساقط خواهد شد ، گفتارشان باطل خواهد بود به دليل آنكه اگر گناهان صغيره عقابش ساقط باشد ديگر جرمى باقى نمىماند ، آن گاه براى خداوند چگونه جايز است كه بر پيامبرش منّت گذارد كه آن گناهان را برايش خواهد بخشيد ، منّت گذاردن و تفضّل از جانب خداوند در مورد گناهى بايد باشد كه داراى كيفر و مؤاخذه است نه در بارهء گناهى كه اگر خداوند در آن مورد عقاب كند بقول آنان ظالم خواهد بود ، بنا بر اين فساد قولشان روشن است .
نظر شيعه در معنى آيه :
اصحاب ما اماميّه در معنى اين آيه دو نوع تأويل دارند .