حضرتش مانند چشمه جوشيدن گرفت ، و تا توانستيم از آن آب نوشيديم و براى تمام جمعيّت ما كافى بود .
سالم مىگويد : بجابر گفتم : شما چند نفر بوديد ؟ گفت : اگر يكصد هزار نفر مىبوديم آن آب براى ما بس بود ، ولى جمعيّت ما آن روز هزار و پانصد نفر بود ) .
وجه سوّم :
منظور از فتح ، فتح خيبر باشد به نقل از مجاهد و عوفى ، و از مجمع بن حارثهء انصارى روايت شده است كه يكى از قرّاء مىگفت :
( همراه رسول خدا ( ص ) در حديبيه حاضر بوديم ، پس از آنكه از حديبيه بازگشتيم ناگهان ديديم مردم شتران خود را به نشانهء شادمانى به حركت در آوردند ، بعضى از مردم به ديگران گفتند : چه شده است كه مردم شادى مىكنند ؟ گفتند : بر رسول خدا ( ص ) وحى شده است ، مركبهاى سوارى خود را دوانده نزد رسول خدا ( ص ) رسيديم ، حضرتش را در حالى كه در ( كراع الغيم ) روى اثاثيهء خود ايستاده بود مشاهده نموديم ، پس از آنكه مردم اطرافش جمع شدند به خواندن پرداخت : ( انّا فتحنا لك فتحا مبينا ) تا آخر سوره عمر پرسيد يا رسول اللَّه آيا فتح است ؟ حضرت فرمودند : آرى سوگند به كسى كه جان محمّد در دست او است فتح است ، آن گاه خيبر را ميان اهل حديبيه تقسيم فرمود و و احدى را وارد خيبر نساخت مگر آنكه در حديبيه حضور يافته بود .
وجه چهارم :
فتح عبارت است از پيروزى تمامى بر دشمنان به وسيلهء برهانها و معجزات ظاهره و عظمت منطق اسلام .
« لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ »
در تفسير اين آيه گفتههاى