عاجز شدند حيلهاى به كار زدند كه نگذارند ديگران از قرآن استفاده كنند ، و به يكديگر سفارش ميكردند كه گوش به قرآن ندهند ، و هنگامى كه خوانده مىشود سر و صدا راه بيندازند ، آن گاه خداوند به اين كافران وعدهء عذاب داده فرمود :
( فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا عَذاباً شَدِيداً )
و اين عذاب يا عذاب دنيايى است كه عبارت باشد از اسارت و كشته شدن در جنگ بدر ، و بعضى هم گفتهاند كه اين عذاب شديد عذاب آخرت است .
( وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ )
يعنى : آنان را به زشتترين مكافاتها در مقابل زشتترين گناهانشان كه كفر و شرك گرفتار خواهيم ساخت و اينكه مكافات بدترين اعمال آنان را بيان كرد ، براى آنكه در شكنجهء آنان مبالغه شود ، و گفته شده است كه معنايش آنست كه آنان را بخاطر بدترين اعمالشان كه گناهانشان باشد نه چيزهاى ديگر ، آنان را مكافات خواهيم نمود
( ذلِكَ )
يعنى : اين عذابها كه براى كافران وعده داديم .
( جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ )
اين عذابها مكافات دشمنان خدا است كه به وسيلهء كفر و عصيان با خدا دشمنى ورزيده ، و با پيامبران و مؤمنين دشمنى مينمايند .
( النَّارُ )
كه اين مكافات عبارت است از آتش جهنّم و سكونت در آن .
( لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ )
يعنى : جهنّم منزل هميشگى و ابدى آنان است
( جَزاءً بِما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ )
يعنى : اين عقوبت بخاطر آنست كه منكر ميشدند قرآن از طرف خدا باشد ، بنقل از مقاتل .
( وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا )
يعنى : كافران به زودى در آتش خواهند گفت :