بنا بر اين
( لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ )
از باب تجريد است و محلّ ان لا تخافوا منصوب است و تقدير چنين است ( تتنزّل عليهم الملائكه بان لا تخافوا ) پس از آنكه باء حذف شد ان لا تخافوا بفعل وصل شد و فعل او را نصب داد .
معنى آيات :
( وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا )
سپس خداوند بدنبال ياد آورى حالت كفّار از قول آنان نقل ميفرمايد كه : بزرگان كفّار به پيروان خود يا بعضى از آنان به بعضى ديگر از كفّار قريش گفتند .
( لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ )
يعنى : به اين قرآنى كه محمّد ( ص ) ميخواند گوش فرا ندهيد .
( وَ الْغَوْا فِيهِ )
يعنى : با گفتن سخنان بيهوده و باطل با آن مبارزه كنيد
( لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ )
تا با سخنان بيهوده و باطل بر او پيروز گرديد ، و يارانش نتوانند سخنش را بشنوند .
گفته شده است حرف تو حرف بياوريد و با سر و صدا و صوت ، زدن سخنانش را خنثى كنيد .
از مجاهد نقل شده است كه بعضى گفتهاند يعنى : صداهاى خود را با خواندن اشعار و رجز خوانى روبرويش بلند كنيد .
از ابن عبّاس و سدى نقل شده است : پس از آنكه از معارضه با قرآن
هامش
( ميخواهند و حاضر نيست به كسى ستم كند زيرا كه او مردى بخشنده و بزرگوار و با تحمّل است ) كه در اين شعر منه براى تجريد است به اين معنى كه يأبى الظّلامة مثل النّوفل و الزّفر و در آيه نيز( لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ )فيها براى تجريد است يعنى خانهء آتش براى آنان خانهء هميشگى است .