شبيهترين فرد به او على بن الحسين ( ع ) بود كه نيز كسى پس از او توانايى كارش را نداشت . » و در روايت مشهور است كه حضرت در بصره بعيادت علاء بن زياد رفت علاء گفت : يا امير المؤمنين من از برادرم عاصم بن زياد شكايت ميكنم كه عبايى پوشيده و دست از دنيا كشيده است ، حضرت على ( ع ) فرمود : او را پيش من بياوريد ، وقتى عاصم را آوردند حضرت فرمود : اى دشمنك جان خودت كثافت از سر و صورتت بالا رفته ، چرا به خانواده و فرزندانت رحم نميكنى ؟
آيا تو خيال ميكنى خداوند نعمتهايش را بر تو حلال كرده ، و بدش ميآيد كه از آن استفاده كنى ، تو از اين كوچكترى در پيشگاه خدا .
گفت : يا امير المؤمنين اين تو هستى كه خودت با لباس خشن و غذاى اندك زندگى ميكنى ؟ .
فرمود : واى بر تو من مانند تو نيستم ، خداوند بر رهبران حق واجب فرموده است ، كه خود را با ضعفاى بندگانش برابر گيرند ، تا تنگدستى فقرا بر آنان سخت نگذرد .
( فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ )
يعنى : روز قيامت عذابى ذلّت بار و سخت بسزاى اعمالتان خواهيد ديد .
( بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ )
يعنى : با تكبّر نمودن در برابر حق و تكبّر نسبت به پيامبران و اولياء الهى است كه استحقاق عذاب پيدا ميكنند .
( بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ )
يعنى : با خارج شدن از طاعت خدا بسوى نافرمانيش فاسق شدهايد .