ميكنند ، و از خدا دستگيرى ميخواهند تا نسبت بفرزندشان لطف كند تا ايمان آورد ، و به فرزند خود ميگويند :
( وَيْلَكَ آمِنْ )
واى بر تو به روز قيامت و به آنچه كه محمّد ( ص ) ميگويد ايمان بياور .
( إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ )
كه وعدهء الهى در مورد برانگيختن مردگان ، و حشر و نشر و ثواب و عقاب .
( فَيَقُولُ : ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ )
يعنى : اين قرآن و آنچه كه مرا بسوى آن فرا ميخوانيد جز افسانههاى پيشينيان چيزى نيست ، و اينها هيچ حقيقتى ندارند .
و از ابن عباس و ابى العاليه و سدى و مجاهد نقل شده است كه اين آيه دربارهء عبد الرحمن به ابى بكر نازل شده است كه پدر و مادرش او را وادار به اسلام كردند ، و بسيار بر او اصرار نمودند ، گفت : براى من عبد اللَّه بن جدعان و بزرگان قريش را زنده كنيد تا دربارهء آنچه كه مىگوييد از آنان بپرسم ؟ « 1 » .
از قتاده و حسن و زجاج نقل شده است كه آيه عموميت دارد و شامل هر كافرى كه با پدر و مادر خود بد رفتار است مىشود ، و ميگويند : بدليل آنكه بدنبال اين آيه ميگويد :
( أُولئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ )
يعنى در زمرهء امتهايى شايستهء عذاب گرديدهاند .
( قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ )
و پيش از آنان از جنيان
هامش
( 1 ) تفسير ابن عبّاس صفحهء 312 .