كتابى است كه كتابهاى قبلى را تصديق مىكند ، به زبان عربى است تا ستمگران را بترساند ، و نيكوكاران را بشارت دهد .
13 - آنان كه گفتند : پروردگار ما خدا است ، و بدنبال اين گفته استقامت كردند ، نه ترسى دارند و نه اندوه به خود راه ميدهند .
14 - ياران بهشت بوده بپاداش اعمال نيكشان هميشه ، در آن خواهند بود .
15 - به انسان سفارش كرديم كه نسبت به پدر و مادرش نيكى كند ، مادرش او را با ناراحتى در شكم خود حمل كرد ، و بناراحتى هم او را زائيد و بار دارى و شيرخوارگيش رويهم سى ماه است ، تا آن گاه كه بكمال خود در آيد و بسن چهل سالگى رسد ، گويد : پروردگارا به من توفيق بده نعمتى را كه بر من و پدر و مادرم ارزانى داشتهاى سپاسگزارى كنم ، و عمل صالحى كه تو دوست دارى انجام دهم ، و نسل مرا صالح قرار بده ، من بسوى تو باز ميگردم و من از مسلمانان هستم .
( پنج آيه است )
قرائت آيات :
اهل حجاز و ابن عامر و يعقوب « لتنذر » با تاء قرائت نمودهاند ، امّا بقيّه آن را با ياء خواندهاند .
اهل كوفه « احسانا » و بقيّه « حسنا » خواندهاند .
و از على ( ع ) و ابى عبد الرّحمن سلمى روايت شده است كه
« حسنا »
قرائت كردهاند .
و اهل حجاز و ابو عمر و كسانى « كرها » بفتح و بقيّه « كرها » به ضمّ كاف خواندهاند .