معنى آيات :
سپس خداوند بعنوان سرزنش بكافران ميفرمايد :
( أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ )
كه ام حسب بمعنى : « بل أحسب ؟ » است كه استفهام آن انكارى است ، و بعضى گفتهاند : اين جمله بر معنى مضمرى عطف شده است كه تقديرش اينست : « هذا القرآن بصائر للنّاس مؤدّيه الى الجنّة افعلوا ذلك ، ام حسب الذّين اكتسبوا الشرك و المعاصى . . . » يعنى اين قرآن موجب بينش مردم است و آنان را به بهشت مىرساند ، آيا اين را ميدانند يا آنكه كسانى كه شريك براى خدا قرار دادهاند و گناهانى ميكنند گمان دارند كه آنان را بجاى كسانى بگذاريم كه خدا و رسول را تصديق نموده ، و گفتار خدا ، و رسول را با اعمال خود تحقّق بخشيدهاند ؟ .
( سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ )
يعنى زندگى و مرگ مسلمانان ، و كافران يكسانست ؟ .
يعنى آيا گمان ميكنند كه زندگى و مرگ كافران همچون زندگى و مرگ مؤمنين است ؟ .
( ساءَ ما يَحْكُمُونَ )
يعنى : بد قضاوتى دربارهء خداوند نمودند ، زيرا خداوند مؤمنين و كافران را يكسان نميداند ، و از نظر عقل هم باور كردنى نيست ، بلكه خداوند مؤمنين را در دنيا يارى ميدهد ، و آنان را بر مشركين پيروز خواهد ساخت ، و آنان را بر مسلمين مسلّط نخواهد ساخت و بهنگام مردن فرشتگان با مژدهء رحمت بر مؤمنين نازل ميشوند ، و بر كافران وارد شده بر سر و صورت آنان ميزنند .