( وَ قُلْ سَلامٌ )
« 1 » يعنى : مدارا و متاركه ، و بعضى هم گفتهاند كه اين سلام سلام دورى و كناره گيرى است نه سلام تحيت و احترام مثل آنجا كه ميفرمايد :
« سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ »
.
و از قتاده نقل شده است كه يعنى : به آنان سلام كن تا از شرّشان سالم بمانى ، و اين آيه با آيهء جهاد منسوخ شده است .
از حسن نقل شده يعنى : از نادانى آنان چشم پوشى كن ، و بديهايشان را با بدى پاسخ مده ، كه خداوند پيامبرش را به بردبارى امر فرموده است ، بنا بر اين منسوخ نيست ، آن گاه خداوند آنان را تهديد كرده ميفرمايد :
( فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ )
يعنى : به زودى در روز قيامت هنگامى كه ديدند چه عذابهايى بر آنان وارد مىشود خواهند دانست .
هامش
( 1 ) نور الثقلين ج 4 ص 618 ( حضرت صادق ( ع ) ميفرمايد . . . و سپس خداوند نازل فرمود كه اى پيامبر : فضيلت وصيت « على ( ع ) » را بيان كن .
پيامبر گفت مردم عرب مردمى ستمگرند ، كه نه در ميان آنان كتابى بود ، و نه پيامبرى در ميان ايشان برانگيخته شده بود ، و ارزش رسالتهاى پيامبران و شرافت آن را درك نمىكردند .
اگر من به اين مردم بخواهم از فضل خانوادهام سخن بگويم بسخن من ايمان نخواهند آورد ؟
خداوند در پاسخ پيامبر ( ص ) فرمود : غصه آن را نخور« وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ »و بگو : « سلام به زودى خواهند دانست » .
پيامبر خدا ( ص ) پس از اين دستور فضائل وصيتش را بيان كرد ، و بدنبال آن در دلهاى آنان نفاق افتاد )