چيزهاى ديگر .
( وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ )
و آنچه كه چشم از ديدن آن لذّت برد ، اينجا چرا لذّت را به چشم انسان نسبت داده است با اينكه در حقيقت اين انسان است كه بوسيلهء چشم از ديدن چيزهاى خوب لذّت ميبرد ، و مناظر زيبا سببى است از اسباب لذّت ؟ براى اينكه نسبت دادن لذت به عضوى كه انسان به وسيله آن لذّت ميبرد بهتر است ، چون در اين عبارت هم مقصود بيان شده است هم رعايت اختصار گرديده است ، و خداوند ، در اين عبارت كوتاه :
« ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ »
آن قدر مطالب را بيان كرده است كه اگر تمام مردم جمع شوند كه نعمتهاى بهشتى را توصيف كنند نميتوانند چيزى اضافه بر معناى اين دو جمله بيان كنند .
( وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ )
يعنى : شما در بهشت و انواع لذتهاى آن براى هميشه و ابديت بسر ميبريد .
( وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ )
يعنى : و اين بهشت پاداش اعمال شما است .
ابن عباس گويد : « كافر جهنم مؤمن را ارث ميبرد ، و مؤمن بهشت كافر را به ارث ميبرد » و اينجا نيز مانند آنجا است كه ميفرمايد :
« أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ
مؤمنون - 10 » « 1 » .
هامش
( 1 ) جلد 7 از عربى اين تفسير آيهء فوق ميگويد : ( مؤمنين در روز قيامت وارث منازل بهشتى جهنميان خواهند شد ، زيرا از پيامبر اكرم ( ص ) روايت شده است كه هيچكدام از شما نيست مگر آنكه داراى دو منزل است منزلى در بهشت و منزلى در جهنم ، اگر مرد و داخل آتش شد بهشتيان منزل بهشتى او را وارث ميشوند