و اين آيه شباهت دارد به آيهء ديگرى كه ميفرمايد :
« أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً »
.
و امّا بنا بر قرائت « ان كنتم » بكسر همزه « ان » حرف شرط خواهد شد كه به دليل ما قبل از جوابش بىنياز شدهايم مانند مثال : « انت ظالم ان فعلت كذا » و مثل آن ميماند كه گفته باشيم : « ان كنتم مسرفين نضرب » .
لغات آيات :
أ فنضرب - گفته مىشود : « ضربت عنه و اضربت عنه » يعنى او را ترك كردم ، و نسبت به او خوددارى كردم .
صفحا - گفته مىشود « صفح عنى بوجهه » يعنى از من روگرداند ، كثير شاعر گفته و در شعر خود از زنى ياد نموده است .
« صفوحا فما تلقاك الا بخيلة * فمن ملّ منها ذلك الوصل ملّت »
يعنى : « اين زن از عاشقان خود بسيار روگردان است ، و بسيار در وصل بخل ميورزد ، و هر كس از وصل او اظهار ملال و خستگى كند او نيز فورا اظهار خستگى مىكند » .
يعنى : اين زن بسيار صورت بر ميگرداند ، و صفوح در ميان صفات خداوند بمعنى بسيار عفو كننده نسبت به گناهان است ، گويا از مجازات گناهكار با بزرگوارى خويش روگردان شده است ، گفته مىشود : « صفح عن ذنبه » هنگامى كه گناه او را عفو كند .
مسرفين - اسراف بمعنى تجاوز نمودن از حد است در معصيت .
معنى آيات :
( حم )
معنايش گذشت .