و كافر شديم به آنچه كه بوديم شركورزان . پس نيست كه سودى دهد ايشان را ايمانشان زمانى كه ببينند سختى ما را ، سنت خداست كه به حقيقت در ميان بندگانش گذشت و زيان كردند در آنجا كافران .
تفسير :
و اكنون خداوند به كافرانى كه آيات خدا را و ادلهاى كه بر توحيدش دلالت مىكند انكار كردند خطاب كرده و مىفرمايد :
وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ
( و نشان مىدهد آيات خود را ) يعنى حجتهاى خود را به شما آموخته و آنها را معرفى مىكند و از اين آيتها هلاك شدن امتهاى گذشته است و آيت در آنها به اين است كه ايشان پس از قرار گرفتن در نعمتها با كفر و انكار خود در نقمت و بدبختى قرار گرفتند .
و يكى از آنها آفرينش چهار پايان است كه قبلا به آنها اشاره شد و توجيه آيت بودن در آنها به اين جهت است كه آنها براى منافع مردم رام و مسخر شدهاند تا در استفادههاى گوناگون مردم به كار روند و اين حقيقت اقتضاء دارد كه قرار دهندهء آن توانا باشد و با تدبير خود جهان را بگرداند .
فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ
( پس كدامين آيات خدا را منكر مىشويد ) اين سخن سرزنش مىكند آنان را كه ستيزه و انكار ميكنند آيات خداوند را . بايد گفت انكار آيات خداوند به چند گونه است :
1 - اصلا آيات را انكار كند .
2 - دلالت اين آيات را بر درستى دلالت آنها بر آنچه كه بايد دلالت كنند انكار كند .
پس اختلاف در سه جهت است : اول در درست بودن آيات . دوم در دلالت آنها سوم در هر دو آنها .
دفع آيه از طرف جاهلان با وجود اشتباه و قوت آيت و ضعف اشتباه به چند جهت مىباشد :