فَاصْبِرْ
( صبر كن ) اى محمد بر آزارى كه قومت بر تو روا مىدارند و تو را تكذيب مىكنند ، يعنى ثابت قدم باش در راه حق . و در اينجا بجاى ثبات صبر به كار رفته چون ثابت ماندن در چيزى مانند چشيدن تلخى است و لذا اهل بهشت را به صبر وصف نكرده است اگر چه به ثبات وصف كند و لكن اهل بهشت را به حلم وصف مىكنند زيرا كه آن ، مدحى مىباشد كه در آن نقصى وجود ندارد .
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
( همانا وعدهء خداوند حق است ) يعنى آنچه خداوند از ثواب بهشت در مقابل صبر ، به مؤمنان وعده داده حق بوده و شكى در آن نيست بلكه موجوديت آن حتمى مىباشد .
برخى گفته : اينكه خداوند وعدهء نصرت و يارى از پيامبران و انتقام از دشمنان ايشان را داده و حق بوده و خلافى در آن نخواهد بود .
فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ
( پس يا نشان دهيم بر تو برخى آنچه را كه وعده دادهايم ايشان را ) از عذاب در زندگانى تو .
اينكه خداوند برخى از آنچه را وعده داده نشان مىدهد و همهء آن را نشان نمىدهد بدينجهت است كه عذاب دنيا برخى از عذابى مىباشد كه مردم كافر استحقاق دارند .
أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ
( يا تو را ميميرانيم ) پيش از آنكه اين عذاب به ايشان نازل شود .
فَإِلَيْنا يُرْجَعُونَ
( پس به سوى ما بازگردانده مىشوند ) در روز قيامت و ما انجام مىدهيم به ايشان عذاب و شكنجهاى كه مستحق مىباشند و فراموش نمىكنيم .
سپس خداوند در تسليت و تسكين پيغمبر ( ص ) مىگويد :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ
( و به حقيقت فرستاديم رسولانى پيش از تو ) اى محمد
مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ
( قصهء برخى از آنان را بر تو گفتيم ) از سرگذشت و