عبادت خود دعوت كرده و در آخرت هم مردم از آنها بيزارى مىجويند
وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَى اللَّهِ
( و همانا بازگشت ما بسوى خداوند است ) يعنى واجب است كه بازگشت و مصير ما به سوى خداوند باشد ، پس هر كسى به آنچه مستحق است مجازات مىشود .
وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ
( و همانا مسرفان ) يعنى لازم شده بر مسرفان آنان كه به جهت شرك ورزيدن و ريختن خون ناحق ، بر خود اسراف كردند .
هُمْ أَصْحابُ النَّارِ
( ايشانند اصحاب آتش ) كه ملازم آتشند .
سپس از رهگذر وعظ و ترساندن مىگويد :
فَسَتَذْكُرُونَ
( پس به زودى به ياد آوريد ) درست بودن
ما أَقُولُ لَكُمْ
( آنچه را كه من مىگويم ) زمانى كه در روز قيامت به آتش در - آئيد . و گفته شده : پس زود باشد به ياد آوريد هنگامى كه عذاب نازل شود آنچه را كه از پند و نصيحت براى شما گفتم .
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ
( و واگذار مىكنم امر خود را به خداوند ) يعنى كار خود را تسليم خدا كرده و بر او توكل نموده و به لطفش اعتماد مىكنم . و ( امر ) اسم جنس مىباشد .
إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
( همانا خداوند بيناست به بندگان ) يعنى به احوال ايشان آنچه كه از اطاعت و معصيت انجام مىدهند عالم است و با سخن فوق ايمان خود را ظاهر مىكند .
فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
( پس نگهداردش خداوند از بديهاى آنچه كه نيرنگ كردند ) « قتاده » گويد : خداوند از زشتى نيرنگ ايشان ، او را نگهداشته و نجات داده و عدهاى گويند : فرعونيان تصميم به قتل او گرفته بودند و او به كوه فرار كرد ، پس فرعون دو نفر را به دنبال او فرستاد چون آنها وى را ديدند مشاهده كردند كه وى ايستاده و نماز مىخواند و حيوانات وحشى به دور او صف كشيدهاند ،