همانا بازگشت ما به سوى خداوند است و همانا مسرفان آنها اصحاب آتش هستند . پس به زودى به ياد خواهيد آورد آنچه را كه من به شما مىگويم و واگذار مىكنم امر خود را به خداوند همانا خداوند بيناست به بندگان . پس نگهداشت خداوند او را از بديهاى آنچه كه نيرنگ كردند و احاطه كرد آل فرعون را بدى عذاب . آتش به آنها عرضه مىشود بامدادان و شامگاهان و روزى كه به پا شود ساعت ، داخل كنيد آل فرعون را در سختترين عذاب .
قرائت :
ادخلوا - اهل مدينه و كوفه غير از « ابو بكر » و « يعقوب » كلمهء ياد شده را را به همزهء قطع و كسر ( خا ) خواندهاند ، و ديگران به همزهء وصل و ضم ( خاء ) قرائت كردهاند .
« ابو على » گويد : در اين لفظ هر دو معنى را مىتوان اراده كرد بنا بر اين به قرائت اول ( آل فرعون ) مفعول به بوده و ( اشد العذاب ) مفعول دوم مىباشد ، و در تقدير ، حرف جر اراده شده و سپس حذف گرديده شده چنان كه مىگويى ( دخل زيد الدار ) كه مقصود ( فى الدار ) است ، چنان كه ( خرج ) كه مخالف ( دخل ) است به اين صورت به كار مىرود . و بنا به قرائت دوم ( آل - فرعون ) منصوب به نداء بوده و ( اشد العذاب ) در محل مفعول به بوده كه حرف جر ساقط شده و اين لفظ به جاى مفعول به منصوب مىباشد .
تفسير :
وَ يا قَوْمِ ما لِي
( و اى قوم من چيست مرا ) يعنى چيست شما را ؟ چنان كه گفته مى - شود ( ما لى اراك حزينا چيست مرا كه تو را غمگين مىبينم ) كه مقصود اين است ، ( چيست ترا ؟ ) پس مقصود اين است كه اى قوم مرا خبر دهيد از خود كه اين چه حال است ؟
أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجاةِ
( مىخوانم شما را به سوى نجات ) از آتش با ايمان آوردن به خداوند