64 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
مصيبتها ( براى مؤمن ) از طرف خداوند ، هديه و لطف است ، فقر و تنگدستى نزد خداوند همچون ارزش شهادت است ، كه آن را عطا نمىكند ، مگر به آن بندهاى كه دوستش بدارد .
65 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
براستى خداوند عذر خواهى و پوزش مىطلبد از بنده مؤمنى كه در دنيا نيازمند بوده است همچنان كه برادر از برادر عذرخواهى مىكند ، پس خداوند گويد : نه ، به عزّتم سوگند ! تو را به عنوان اهانت و خوارى فقير و تهيدست نكردم ، اين پوشش را بالا بزن و نگاه كن كه چه چيزهايى عوض دنيا دارا هستى .
پس چون پوشش بر طرف گردد مىبيند آنچه را كه خداوند عوض دنيا عطايش كرده است ، و خواهد گفت : با توجّه به عوضى كه برايم قرار دادهاى ، آنچه را كه ( در دنيا ) از من ممنوع كرده بودى ضرر و خسارتى نكردهام .
66 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
به خدا سوگند ! كه خداوند از فرشته مقرّب و پيامبر مرسَلى پوزش نخواسته ، مگر از فقراى شيعيان ما .
به حضرت گفته شد : چگونه براى شيعيان پوزش مىطلبد ؟
فرمود : منادى صدا مىزند : فقراى مؤمن كجايند ؟
پس گروهى از مردم بر خيزند و پروردگار متعال براى ايشان تجلّى يابد و گويد :
به عزّتم ، به جلالتم ، به نعمتهاى آشكارم ، به مكان و مقام والايم سوگند ! براى اهانت و ذلّت شما بر خودم ، شما را از خواستههاى نفسانىِتان در دنيا ممنوع نكردم ، بلكه آنها را براى چنين روزى برايتان ذخيره كردم .
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص٨٩