36 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود :
خداوند فرموده است : بندهاى نيست كه بخواهم او را وارد بهشت نمايم مگر آنكه بدنش را ( به انواع مريضىها ) مبتلا مىگردانم ، پس اگر كفاره و جبران گناهانش بود ( كه هيچ ) و گرنه سلطهگرى را بر او مسلّط مىنمايم ، پس اگر كفاره گناهانش بود ( كه هيچ ) و گرنه او را در مضيقه زندگى و روزى قرار مىدهم پس اگر كفاره گناهانش بود ( كه هيچ ) و گرنه مرگ را بر او سخت مىگردانم تا آنكه در حالتى بر من وارد شود كه گناهى نداشته باشد و داخل بهشت گردد .
و بندهاى براى من نيست كه بخواهم او را وارد دوزخ نمايم ، مگر آنكه بدنش را صحيح و سالم قرار مىدهم ، پس اگر به مقدار تمام طلب او ( نسبت به كارهاى حسنهاش ) بود ( كه هيچ ) و گرنه او را نسبت به سلطان در امان قرار مىدهم ، پس اگر به مقدار تمام طلب او بود ( كه هيچ ) و گرنه رزق و روزى او را توسعه مىدهم ، پس اگر به مقدار تمام طلب او بود ( كه هيچ ) و گرنه سكرات مرگ و جان دادن را بر او آسان مىگردانم تا آنكه در حالتى بر من وارد شود كه ديگر حسنهاى نداشته باشد و وارد آتش گردد .
37 - فرزند ابى يعفور گويد :
از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود : خداوند متعال فرموده است : همانا بندهاى از بندگان مؤمن من چه بسا گناه بزرگى را مرتكب شود كه موجب عقوبت دنيا و آخرت گردد ، پس مصلحت آخرت او را در نظر مىگيرم و در دنيا عقابش مىنمايم تا مجازات گناهش باشد .
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص٦٥