110 - عيسى بن أبي منصور گويد :
شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود :
همانا خداوند آنچه را كه دوست نداشته باشد از بندهء مؤمن دفع مىگرداند ، همان طورى كه مرد شتر را از اهلش كه مال او نباشد منع و دور مىنمايد .
111 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
به راستى هنگامى كه خداوند بندهاى را دوست بدارد آزمايشش مىكند و متعهّد مىشود كه بلايا را تقديمش نمايد همچنان كه خانواده و آشنايان مريض ، هدايا تقديم او مىكنند . و خداوند دو فرشته را موكّل بندهاش مىكند و مىگويد كه بدن او را بيمار كنيد و در معيشت و روزيش سخت بگيريد و او را از رسيدن به خواسته و مقصودش مانع شويد تا آن كه دعا كند و مرا بخواند ، همانا كه من صداى ( نالهء ) او را دوست دارم ، پس چون دعا كند و خدا را بخواند گويد : براى بندهام ثواب آنچه را تقاضا كرده بنويسيد و دو برابرش نماييد تا آن كه به سوى من آيد و آنچه برايش نزد من است خير و سعادت مىباشد .
و چنانچه بندهاى را دشمن دارد دو فرشته را بر او موكّل مىگرداند و مىگويد كه بدن او را سالم قرار دهيد ، در روزيش توسعه دهيد و كارى كنيد كه به سادگى و آسانى به خواسته و مقصود خود دست يابد و ياد مرا فراموش كند ، كه من صداى او را دشمن دارم ، چون نزد من آيد چيزى برايش نباشد .
112 - فصيل بن يسار گويد :
امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ در بيمارى كه سخت به آن مبتلا و ( بسيار ضعيف شده بود كه ) چيزى به جز سر او نمايان نبود ، فرمود :
اى فُضيل ! همانا من بسيار گفته و مىگويم : باكى نيست بر شخصى كه خدا را شناخته و بر اين امر ( ولايت و امامت ) معتقد و عارف باشد اگر چه بر بلنداى كوهى ( تنها ) باشد و مرگ او را فرا گيرد .
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 119
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص١١٩