تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
باب 6 - تحصيل روزى به اندازه نياز 97 - امام جعفر صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : خداوند باب رزق و روزى را از راه خاصّى بر بنده‌اى مسدود نكرده ، مگر آنكه از راه ديگرى برايش گشوده است كه برايش مىرسد اگر چه در محاسبات او نباشد . 98 - امام حسن مجتبى عَلَيْهِ السَّلَامُ به مردى فرمود : اين چه حالتى است ؟ ! براى طلب روزى همچون دشمن در جهاد و تلاش مباش ؛ و براى به دست آوردن سهميه و مقدّرات خود همچون شخص تسليم شدهء بىاراده ، بىتفاوت مباش . پس به درستى ( كه تحرّك براى بدست آوردن ) فضل ، سنّت و كار پسنديده‌اى است ، و راه‌يابى براى تحصيل آن از حيا و عفّت شخص خواهد بود ، عفيف بودن به دفع كردن رزق و روزى نيست ، همچنان كه حرص و طمع جلب كننده اضافى نخواهد بود ، چون كه رزق و روزى تقسيم و سهميه‌بندى شده است و با بكارگيرى حرص و طمع ، ( اسباب ) گناهان و جنايات جلب خواهد شد . 99 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرموده است : به راستى از نشانه‌هاى صحت و درستى يقين و ايمان مرد مسلمان اين است كه خشنودى و رضايت مردم را با خشم و ناخشنودى خداوند بدست نمىآورد ؛ و مردم را به جهت روزى خداوند حمد و سپاس نمىگويد و ايشان را به جهت محروميّت سرزنش و ملامت نمىكند . به راستى كه روزى خداوند نه با حرص و طمع افراد جلو انداخته مىشود ، و نه با تنفّر و ناخوشايندى افراد عقب مىافتد .