90 - إسحاق بن عمّار گويد :
از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود :
كسى كه در دنيا چيز زيادى ( مانند ثروت ، تشريفات و . . . ) عطايش گردد ، اگر در قيامت وارد بهشت شود ، حظ و بهرهاى كمتر در آن خواهد داشت .
91 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
همانا بندهاى ( مؤمن ) براى خداوند به قدرى كريم و محترم است ، كه اگر درخواست بهشت كند عطايش نمايد و چيزى از آن كم نگذارد ، ولى اگر درخواست يك وجب زمين ( از دنيا ) كند محرومش نمايد .
و چه بسا بندهاى براى خداوند به قدرى سبك و پست باشد كه اگر درخواست دنيا و امكانات آن را كند عطايش نمايد و چيزى از آن كم نمىگذارد ، ولى اگر درخواست يك وجب بهشت كند محرومش نمايد .
همانا كه خداوند براى مؤمن تعهّد بر بلا دارد همچنان كه شخص غايب ( مسافر ) تعهّد دارد كه براى خانوادهاش هديهاى بياورد .
و به وسيله دنيا از مؤمن حمايت و رفع نياز مىكند ، همان طورى كه پزشك مريض را حمايت و درمان مىكند .
92 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
همانا خداوند عزيز و جليل دنيا را به هر دوست و دوشمنى عطا مىنمايد ، ولى آخرت را عطا نمىكند مگر به كسى كه دوستش داشته باشد .
پس اگر مؤمنى جاى كرياجى ( تازيانهاى ) از خدا بخواهد عطايش نمىكند ، ولى چنانچه درخواست آخرت كند هر چه بخواهد عطايش مىنمايد ، امّا كافر در دنيا
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص١٠٣