امّا درخت اموى نفرين شده در قرآن ، كه در جزيرةالعرب نقش فرعونهاى قدرت و ثروت و سياستبازان فريبكار و گمراه كننده را بازى مىكرد و در بدر و حنين و احزاب از راه خدا و رسالت روى برگرداند ، هنوز پا برجا و استوار است . از اين رو مسؤوليّت ريشه كنى اين درخت و زدودن رسوبات جاهليّتى كه آن را تغذيه مىنمودند به جانشينان رسول اكرم صلى الله عليه و آله واگذار شد .
امّا اين درخت شوم ، به آرامى در جامعه نوپا نفوذ مىكند تا تخم نفاق و اختلاف را بكارد . اينان چون سلولهاى سرطانى مىباشند كه در هر نفس آزمند و دل كينه توز ، مستكبر و ستمپيشهاى كه به قدرت چنگ انداخته و تنها به دنبال مصلحتهاى خويش است ، رخنه مىنمايند .
در برههاى از زمان رؤياى پيامبر خدا كه روزى ياران خويش را از آن آگاه ساخته بود ، تحقّق يافت . رويايى كه در آن مىبيند ميمونها بر منبرش جست و خيز مىكنند . . . و به ناگاه اين حزب استكبارى از اوضاع بحرانى در زمان خليفهء سوم استفاده نموده و به شبه كودتاى نظامى به سرگردگى معاويه پسر ابى سفيان دست زد ؛ در مقابل ، ياران راستين پيامبر اكرم به رهبرى سرور و سالارشان امام اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام وارد نبردى سخت در صفّين در مقابل اينان كه بىشباهت به پيكارهاى رسول اكرم صلى الله عليه و آله بر عليه قدرت قريش نبود ، گشتند .
و اگر دراين راه ، امام على عليه السلام در محراب كوفه با شمشير مسموم برانى كه بنىاميّه آن را آماده ساختند به شهادت رسيد ، و اگر فرزندش
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: شوشترى زاده
ص٧٥