مباركش را با نيزههاى سهمناك آنها آشنا مىسازد و پس از پارهپاره شدن پيكر شريفش ، با نوشيدن شراب گوارا از دستان جدّ بزرگوارش ، سيراب مى گردد و به سوى شهادت عروج مىنمايد . از سويى ديگر ، عموى او ، قمر بنىهاشم ، اباالفضل عبّاس را مىبينيم كه در اوج وفادارى پرواز مىنمايد . در آن هنگاميكه به آب فرات دست يافت ومشتى از آب را در حالى كه جانش از عطش مىسوخت ، بر كف گرفت ؛ ناگهان برادرش حسين عليه السلام را به ياد آورد و آن آب را رها كرد و آرزو نمود كه اى كاش بتوانم اندكى از اين آب را به خيمهگاه حسين عليه السلام برسانم . ولى با فرودآمدن آن تير شيطانى ، آرزويش نقش بر آب گشت .
امّا او تسليم نشد و موجهاى بلا را با كوههاى اراده طى نمود تا اينكه پاى در ركاب شهادت نهاد .
همانا هريك از تصاوير اين حماسه ، آموزهاى است بزرگ براى اراده و پايدارى .
6 - هنگامى سود بزرگ يك قطره كوچك آشكار مىگردد كه به درياى متلاطم بپيوندد . دربارهء انسان نيز امر اين گونه است . پس هنگاميكه يك شخص به جريان جامعه وارد و با آن يكى مىشود ، توانايى و نيرومندى او نمايان مىگردد . و حماسهء عاشورا بوتهاى است كه مردم را براى همبستگى آماده مىسازد تا به نيروى بزرگى تبديل گردند .
7 - هنگاميكه روح انسان در برابر كوه مشكلات و مصيبتها خرد مىگردد و افسردگى بر روح او چيره مىشود و آن را از درون چون خوره مىخورد ؛ حماسهء عاشورا با آن شجاعتها ، قهرمانيها و عوامل
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: شوشترى زاده
ص٥٢