و عمل در راه اسلام و پرآوازه كردن دين اسلام نااميد مىگشتند و در هنگام وارد آمدن سختيها ، مصيبتها ، رنجهاى پىدرپى و دردها دچار سرخوردگى مىشدند ؛ بلكه اگر انتظار فرج نبود ، هرگز وارد ميدانهاى نبرد و جهاد در راه خدا نمىشدند و هيچگاه مال و نفس خويش را دراين راه فدا نمىنمودند .
شخصى كه ايمان و اعتقاد به امام مهدى ( عج ) و انتظار ظهور او و نيز وقوع فرج دارد ، هرگز نبايد سستى و تنبلى خود را توجيه نمايد و ادّعا كند كه جهاد و عمل هيچ فايدهاى ندارند . بلكه ، هر تلاشى كه يك منتظر واقعى در راه خداوند متعال انجام مىدهد ، چون جوانه سبزى است كه آن را در مسير ظهور مىنشاند تا به اين صورت از امام خود استقبال نمايد . امامى كه خداوند به واسطه او زمين را همانگونه كه از ظلم و ستم پر شده است ، آكنده از عدل و داد مىسازد و اين همواره حقيقتى است ثابت .
اگر ما همه مجاهدين و مبارزين در راه اسلام و همه زمينههاى خير و نيكى را در نظر بگيريم ، خواهيم ديد كه همه آنها دوستداران امام هستند و انتظار ظهور و فرج او را مىكشند و همه اين موارد به دلهاى پاك ، با ايمان و اميدوار آن باز مىگردد .
در اينجا دوباره به اين امر باز مىگرديم كه همانا نفس انتظار فرج پويايى ، نشاط و اميدوارى را در وجود مؤمن مىآفريند و او را به سوى كار مستمر و وارد شدن به درياى عمل و جهاد تشويق مىنمايد .
مىبينيم اگر ثروتى دارد ، آن را در كارهاى خير انفاق مىنمايد ؛ يا اگر
امام زمان (عج) آرزوى بشريت (فارسى) — صفحة 79
مساهمون: شوشترى زاده
ص٧٩