اينكه كارى براى ايشان انجام دهد ، به حال خود رها كند ؟ ! پس كجاست آن فضل و رحمت الهى ؟ !
همانا ، ما مسلمانان رحمت حقّ تعالى را باور داريم و از لطف و فضل او مطمئن مىباشيم . به همين خاطر هرگز نااميدى نمىتواند به دلهايمان راه يابد و بر ما چيره گردد . پس اميدوارانه حركت مىكنيم و سرانجام به خواسته خود دست مىيابيم . زيرا ، خداوند متعال مىفرمايد : ( وَأَن لَّيْسَ لِلْانسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى ) « 1 » « و اين كه براى انسان بهرهاى جز سعى و كوشش او نيست * و اينكه تلاش او به زودى ديده مىشود . »
نياز ما به اميدوارى
بنابراين ما به اميد نيازمنديم . اين اميد ، از ايمان به امام مهدى ( عج ) و نيز ايمان به اينكه هر آنچه پيرامون ما مىگذرد از آگاهى و اشراف امام زمان دور نمىباشد ، سر چشمه مىگيرد . علاوه بر آن ، شب قدرى وجود دارد كه در آن ( روح ) به همراه فرشتگان الهى فرود آمده و كارنامه اعمال هر يك از ما را بر امام عرضه مىدارند . خداوند متعال دراين باره مىفرمايد : ( وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ ) « 2 » « بگو : عمل كنيد ! خداوند و فرستاده او و مؤمنان ، اعمال شما را مىبينند ! » از اين آيه اين گونه درمىيابيم كه ، امام بر اعمال ما - چه نيك و چه
هامش
( 1 ) - سورهء نجم ، آيات 39 و 40 .
( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 105 .