هنگاميكه همه نااميد شدند و به اين نتيجه رسيدند كه پناهگاه و يارى دهندهاى جز خدا وجود ندارد و نيز هنگامى كه تمامى وسايل طبيعى از رساندن خير ، خوشبختى و رفاه به مردم ، ناتوان گشتند ؛ خداوند متعال براى اينكه بر بندگان خود ثابت كند كه تنها اوست چيره شونده بر بندگانش و حكمران و مسلّط بر آنها ؛ و فرمانروايى و ملك تنها از آن او مىباشد ؛ حضرت موسى عليه السلام را كه در دامان فرعون پرورش يافته بود ، برانگيخت تا بر بشريت ثابت كند كه ، اگرچه انسانى بتواند طغيان نمايد و در زمين استكبار بورزد ، امّا هميشه خداوند متعال از او بزرگتر خواهد بود و روزى آن انسان را به واسطه كسى كه با دستان خود تربيت كرده است ، نابود خواهد ساخت .
همچنين وضعيت براى امام زمان اين گونه خواهد بود . زيرا پس از آنكه نااميدى همه را در بر خواهد گرفت و احساس ناتوانى در برابر فراهم ساختن خير و رفاه براى خويشتن ، بر بشريت چيره خواهد گشت و تنها راه نجات را در توجّه به خداوند تبارك و تعالى خواهند يافت ، او خواهد آمد . بنابراين هنگاميكه امام مهدى ظهور مىيابد ، همه بشريت براى پيمان بستن با او ، مبادرت خواهند ورزيد .
اين درست است كه امام عليه السلام ، با شمشير ( يعنى قدرت ) ظهور مىيابد ؛ ولى آن را جز عليه كينه توزان و معاندين برنمىكشد ؛ بنابراين عدّه زيادى از مردم داوطلبانه و بدون هيچ اجبارى ، در برابر او تسليم مىگردند و به دين مبين اسلام مىگروند . زيرا خداوند متعال ، حضرت عيسى بن مريم را نازل مىگرداند . سپس - همانگونه كه در احاديث
امام زمان (عج) آرزوى بشريت (فارسى) — صفحة 149
مساهمون: شوشترى زاده
ص١٤٩