باشد ، و به او بگويد : تهيه زاد و راحله و رفيق بايد نمود ، و دليل راه بايد گرفت ، و براى درك حقيقت روشنائى و نور به محل شمع بايد سفر كرد تا بدرك آن توفيق يا بى ، و آن بيچاره كه در مقام معرفت نور است مغرور شده ، و از اين استاد متكلف بپذيرد ، و مدتى دراز مسافرت نمايد ، و كوه و درهها را به پيمايد ، و از آن شمع اثرى نه بيند گاهى هم از دور روشنائى به بيند و تصور كند كه آن شمع است ، و بكمك دليل و رفيق راه خود كوشش نموده و قطع مسافت زيادى بنمايد ، و بالاخره از پيمودن آن مسافت و راه دراز در اثر عقبات و درهها و زيادى و سختى راه عاجز شده و بيچاره پس از اينكه خود را به هلاكت انداخته است با خسران دين و دنيا مراجعت نمايد .
و ما جماعتى را ميشناسيم كه اين گونه از مردمان آنان را در شك و گمراهى انداختهاند ، و سبب گمراهى آنان همانا سوء توفيق دليل و راهنما بوده است .
و اگر اين بيچاره كه تحمل مشقت سفر را نموده ، از خطرهاى اين راه پر خطر نجات يابد ، و در بين راه عاجز نشده و مراجعت ننمايد ، و بالاخره به مقصد برسد ، تازه بيش از آنكه بفطرة اوليهء خود درك نموده ، و بر حسب طبيعت خود پى به آن برده بود براى او معرفت و علمى حاصل نخواهد شد ، پس عمر او به زحمت و مشقت تلف شده و نتيجهء بدست نياورده است .
فصل سى و ششم
اى فرزندم محمد ترا و هر كه اين كتاب من به او برسد ، از كسانى كه در مقام تعليم و ارشاد مسترشدين باشند ، و آنان كه در مقام تحصيل معرفت رب العالمين هستند ، وصيت و سفارش مينمايم ، كه در مقام تعليم و تربيت ، فطرت اوليهء آنان را با تنبيهات عقليه ، و اشارات قرآنيه ، و هدايتهاى الهيهء نبويه تقويت نمايند ، و به آنان بفهمانند كه معرفت صفات خداوند صانع مؤثر جل جلاله بر آنان واجب و لازم است ، و آن هم بآسانترين راهى كه مولاى او جل جلاله براى او قرار داده است ثابت مىشود ، و بدون اينكه عمر او ضايع گردد براى او حاصل شود .