در حال حيات و ممات ، و در حال بيدارى و خواب ، و در حال غفلات و سقطات و شهوات ، به قوت و قدرت بخشنده اكرم الاكرمين ، و مالك ارحم الراحمين ، بثناى بر جلال و شكر بر افضال ، و حمد بر نوال و اقبال و نعمتهاى حضرتش قيام نموده و اداء وظيفه نمائيم ، و نيز از حضرتش جل جلاله مسألت نموده كه اين مراحم و الطاف را چندين برابر نمايد به حدى كه امل آملين ، و سؤال سائلين ، و ابتهال مبتهلين از آن قاصر و عاجز بوده باشد ، و به تمام صاحبان قوت و مروت و صلاح و فلاح و رستگارى از اولين و آخرين استعانت و استمداد نموده كه در شكر و حمد خداوند ارحم الراحمين و اكرم الاكرمين ما را مساعدت و يارى نمايند .
پس از آن چشم باز نموده و با دقت به نظر بصيرت نظر كرديم كه تمام اينها از اداء آنچه در مقابل جلالت و نعمت و رحمت حضرتش جل جلاله واجب و لازم است كافى نبوده و از اداء شكر حضرتش قاصر است ، پس بعواطف و عوارف و قوت قاهره و قدرت باهره حضرتش پناهنده شده و استغاثه نموديم كه بر حمد و شكر نعمتهاى باطنه و ظاهره خود ما را مساعدت و نصرت فرمايد ، حمد و شكرى كه بدوام وجود مقدسش دائم و مستدام بوده باشد ، و باداء حقوق انعام حضرتش در دنيا و آخرت قائم و پايدار بوده باشيم .
فصل ( 12 ) پس از آن از لسان فضلى كه از نور عقل و غرائب و عجائب اسرار آن خبر ميداد به گوش قلبم رسيد كه : همانا اخراج از كتم عدم بعرصهء وجود ، و نقل و انتقال از اصلاب آباء و اجداد و ارحام امهات ، در اين ايام و دهور متواليه صورت وقوع پيدا نكرده است مگر پس از آنكه لسان حال جود در پيشگاه حضرت واجب الوجود در مقام تضرع و زارى برآمده و عرضه داشته است كه : اى خداوند با عظمت همانا تو از جود و وعدههاى من بىنيازى ، و لكن هر گاه كسى نباشد كه من بر او جود و احسان نمايم ، حكمت صدور و خلقت من از ذات متصف بجود و سخاى تو باطل گردد ، و معناى صفت جود و سخائى كه در
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 297
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٩٧