در مقام جنگ با ما برآمدند ، و سواره و پياده بما حملهور شدند ، و خداوند آنان را مغلوب كرد و مانند ساير ستمكاران هلاكشان نمود .
و چون كار آنان تمام شد شما را امر نموديم كه فورا به طرف دشمن خود ( معاويه ) روانه شويد و آنان را مهلت ندهيد ، در جوابم متعذر شديد كه : شمشيرهاى ما كند شده ، و سر نيزههاى ما بىپيكان مانده و بيشتر از آنها از كار افتاده است ، بما اجازت ده كه به محل خود برگرديم و با بهترين نيرو مهياى نبرد گرديم ؛ تا اينكه چون با دشمن روبرو شويم بيش از آنكه از ما كشتند بقتل رسانيم .
و چون در نخيله فرود آمديد شما را امر كردم كه در لشكرگاه خود بمانيد و آن را ترك نكنيد ، و خود را براى جهاد با دشمن مهيا نمائيد و به آن تصميم جدى بگيريد ، و زياد بملاقات زنان و فرزندان خود نرويد ؛ كه اهل جهاد كسانى هستند كه بر آن صبر نمايند و براى آن كمر بسته و مهيا باشند ، و غم بيدارى شب و تشنگى روز را ندارند ، و از فقدان زن و فرزند اندوهگين نيستند ، با همه اينها ، گروهى از شما اقامت نموده و مهيا ماندند ، و گروهى عصيان ورزيده و داخل شهر كوفه شدند ، پس نه آنان كه داخل شهر شدند بسوى من برگشتند و نه آنان كه در نخيله ماندند صبر نموده و ثبات ورزيدند ، و بتحقيق كه نماند در لشكرگاه من از شما پنجاه نفر ، و من چون اين حال بديدم ناچار وارد
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٤٧