سوم -
أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
( سورهء قصص ( 28 ) آيه 57 يعنى آيا تمكن نداديم ايشان را در حرم امنى كه آورده شود بسوى آن ميوههاى همه چيز ( از هر قسم ميوه ) روزى و رزق از نزد ما و ليكن بيشتر ايشان نميدانند ) كه خداوند اين آيه را در جواب قريش فرموده است ، هنگامى كه پيغمبر اكرم آنان را دعوت باسلام و هجرت فرمود ، گفتند :
إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا
( صدر آيهء شريفهء قبل است ، يعنى اگر پيروى كنيم هدايت را با تو ، ربوده شويم از سرزمين خود ) و اما آيهء كه در باره عموم عرب است ، قول خداوند متعال است كه ميفرمايد :
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
( سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 99 يعنى و ياد آوريد نعمت خدا را بر خود هنگامى كه بوديد دشمنان پس الفت داد ميان دلهاى شما پس صبح كرديد در حالى كه بسبب نعمت او برادران بوديد ، و بوديد بر كنار گودالى از آتش پس رهانيد شما را از آن اين چنين بيان مىكند خدا براى شما آيات خود را باشد كه شما هدايت يابيد . ) پس چه بسيار نعمت بزرگى بود براى آنان اگر آن را رها ننموده و بسوى غير آن نرفته بودند ، و چه بسيار مصيبت بزرگى است براى آنان اگر به آن ايمان نياورند و از آن روى برگردانند ، و پيغمبر خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم از دنيا رفت در حالتى كه آنچه را به آن مبعوث شده بود تبليغ فرموده و بمردم رسانيد ، و چه بسيار مصيبت بزرگى بود كه بخوبشان آن حضرت خصوصا ، و بساير مؤمنين عموما وارد آمد ، كه به مثل آن گرفتار نشدند و بعد از اين هم مثل آن را معاينه نخواهند كرد .
و آن حضرت از دنيا رفت در حالتى كه كتاب خدا و اهل بيت و عترت خود را در ميان مردمان بامانت گذاشت ، كه دو امام و پيشوائى هستند كه اختلافى در ميانشان نيست ، و