جارى نمايد بحضرتش عرضه بدار ، و نيز عرضه بدار : كه پدرم به من خبر داده است كه مرا به تو سپرده است ، و سفارش مرا به تو نموده است ، و باذن خداوند جل جلاله مرا بنده تو قرار داده است ، كه جواب آن حضرت صلوات اللَّه عليه به تو خواهد رسيد .
( در طريق وصول بجواب امام عصر عليه السلام )
و اى فرزندم محمد ، كه خداوند جل جلاله عقل و قلبت را مملو از تصديق باهل تصديق و توفيق بمعرفت حق فرمايد ، بدان كه : از مطالبى كه لازم است براى تو بگويم اينست كه :
طريق معرفت جواب سيد و مولاى ما ( مهدى ) صلوات اللَّه و سلامه عليه ، و راه وصول به اين شرافت كه خداوند بقدرت و رحمت خود براى متوسلين به آن حضرت مقرر فرموده است ، چند چيز است .
از آن جمله است آنچه محمد بن يعقوب كلينى در كتاب ( الرسائل ) از كسى كه ويرا نام برده است نقل نموده كه گفت : به حضرت ابى تعالى عليه السّلام « 1 » نوشتم كه : همانا مردى دوست دارد كه مطالب و حوائج خود را به امام خود عرضه بدارد ، آنچنان كه دوست دارد كه بر پروردگار خود عرضه بدارد ( تكليف او چيست و چه بايد بنمايد ) گويد : در جوابم مرقوم داشت كه : اگر ترا حاجتى باشد لبهاى خود را حركت ده كه جواب براى تو خواهد رسيد .
و از آن جمله است آنچه كه هبة الله بن سعيد راوندى در كتاب ( الخرائج ) از محمد بن الفرج روايت نموده كه گفت : حضرت على بن محمد عليهما السلام به من فرمود :
اگر بخواهى مسألهء پرسش نمائى آن را بنويس و در زير مصلاى خود قرار ده و ساعتى صبر كن پس از آن آن را بيرون بياور و در آن نظر كن ، گويد : چنين كردم و جواب آنچه را سؤال
هامش
( 1 ) در نزد اهل حديث هر جا ابو تعالى مطلق يا ابو تعالى اول گويند مراد حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام است .