ميداند ، و علم به آنچه مخفى و مستور است ندارد ، و مقدار و حد مرض و مقدار لازم از دوا را بطورى كه زياده و نقصانى در آن نباشد نميداند ، چنانچه مدت طول مرض را هم نداند ، بلكه از روى حدس و ظن مداوا و معالجه مىكند ، و چه قدر از افراد بشر را كه در اثر خطاء و غلط ظن خود كشته است .
همانا مكرر ديدهايم كه شربتهائى به مريض دادهاند كه در اثر زياد بودن از حد لازم موجب مرگ مريض شده است ، و چه بسا در اثر خطاء در تشخيص ، مرض سخت و طولانى شده ، و در حقيقت مرده است اگر چه به صورت زنده است . و مسلم است كه اين جسد و آنچه به آن احتياج دارد همه ملك خداوند است ، و حيات و بقاء آن براى او و براى طاعت و خدمت و تقرب جستن به او است جل جلاله ، و امانتى است كه بدست بندهء او سپرده شده كه فرداى قيامت به حساب آن رسيدگى خواهد شد ، پس اگر براى شفاى امراض در وقت استعمال دواء و مقدار و كيفيت استعمال آن از خداوند جل جلاله استيذان نمايد از خطر اتلاف نفس ايمن خواهد بود ، و اگر در مشورت و استيذان از حضرتش سستى نمائى و به آن اعتنا نكنى ، و در آنچه در دست تو امانت است تلف و هلاكى واقع شود گوئيا تو خود آن را تلف نمودهء ، و آنچه را كه بسبب آن اطاعت و بندگى مينمودى هلاك و ضايع كردهء ، پس درك و خسارت و غرامت آن بر تو خواهد بود ، و عذر موجه و صحيحى در پيشگاه حضرتش ندارى .
و كتابهائى در علم لغت خداوند جل جلاله بدست من براى تو مهيا فرموده - است كه آنچه را كه طالب علم لغت به آن محتاج است ، و به آن تقرب بحضرتش جويد در بر دارد .
و اى فرزندم كه خداوند جل جلاله به عين انوار خود آنچه را از اسرار وى به آن محتاجى به تو بنماياند و براى تو كشف فرمايد ، بدان كه : در اين زمان آنچه در دست بسيارى از مدعيان علم بلغت عرب است ، اصل و معيار فهم قرآن ، و سنت محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم قرار گرفته است ، و
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص١٧١