خداوند موجب زيادى اجر و تقرب است ، و خداوند متعال خواسته است ، كه بر درجات و مقامات ايشان بيافزايد كه چون اطلاع بر آن حاصل كنند خواهند ديد كه خداوند به اين امراض و گرفتاريها آنان را شرافت داده و سعادتمند نموده است ، و مثل آنان مثل شخصى - است كه طبيبى حاذق در وقت عافيت و سلامتى او را فصد نمايد براى اينكه از مرض و نقصى كه بر قلب او وارد شود ايمن بماند ، يا براى مراعات و جلوگيرى از امراض ديگرى كه بمراتب بالاتر و مهمتر از فصد و رگزدن است .
آيا اولاد آدم كه قلب و عقل و اعضاء او بچرك و كثافات جنايات كردار و گفتار آلوده است راضى نيست كه در حضور خداوند جل جلاله حاضر شود در حالتى كه بسبب بيماريها و گرفتاريها از كثافات معاصى و رذائل پاك شده باشد .
اى فرزندم ، بعضى از ولات و صاحبان مقام مريض شده بود ، و از انمرض بقدرى خسته و منزجر شده بود كه نزديك بود با مولاى خود در مقام اعتراض و مبارزه برآيد ، من چون از اين حال مطلع شدم نامهء به او نوشتم كه مضمون آن اين بود كه : تو خود ميدانى كه در صف و رديف دشمن خدا يعنى شيطان قرار گرفته ، و با منجنيق معاصى و گناهان علنا بجانب او جل جلاله سنگ مياندازى ، پس هر گاه به جهت عظم مخالفت و بزرگى معصيت تو ، سنگ كوچكى را كه قاتل و كشندهء تو نباشد از منجنيق خودت بسوى تو برگرداند كه كفارهء گناهان تو بوده باشد ، آيا اين كار احسان و اكرام به تو است ؟ يا اهانت و انتقام و هتك احترام تو است ؟
و اى فرزندم ، من بسيارى از تشييع جنازهها و نماز بر ميتها را ديدهام ، كه با اينكه از بزرگترين مواعظ و عبرتها است ، و بايد انسان بفكر اهوال و شدائد آن مشغول شود ، و خود را از دنيا و اهل دنيا و غفلتهائى كه سر تا پاى مردم را گرفته است باز دارد ، در اين زمان بر سبيل مكافات و قرض پس دادن و تقرب جستن باولياء ميت شده است .
كه هر گاه شخص صالح با تقوائى از دنيا برود ، و كسى را نداشته باشد كه مردم
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص١٣٥