بوعدههاى آنان نمائى بيش از اعتماد و وثوقى كه بوعدههاى سيد و مولاى خودنمائى ، و حال اينكه ميدانى كه شايد قبل از وفاى بوعده مرگ آنان برسد ، يا اينكه خلف وعده نموده و بعهد خود وفا ننمايند ، و در صورتى كه بوعده وفا نمايند ممكن است كه از آن بهرهمند نشوى و مانعى پديد آيد كه ترا از انتفاع و استفاده از آن باز دارد ، پس چگونه انسان عاقل دانشمند راضى شود كه بوعدهء مملوكى كه بجنايت و خيانت و خلف وعده عادت نموده اعتماد نمايد و آن را بر وعدهء قادر كريم بالذاتى كه ميان او جل جلاله و تمام مقدورات او حايل و مانعى نيست ترجيح دهد .
و از جملهء امراض ناشى از معاشرت با مردم اينست كه چه بسا وعيد و تهديدهاى ايشان بر وعيد و تهديدهاى خداوند در نظر تو ترجيح خواهد داشت ، كه در آن خطريست بزرگ ، و استخفاف بتهديدهاى هولناك خداوند خواهد بود .
و از آن جمله اينست كه به آنان بيش از مولا و مالك دنيا و آخرت خود انس پيدا خواهى كرد ، در حالتى كه سبب انس به آنان همانا وجود و حيات و عافيت بنده است كه تماما از رحمتها و نعمتهاى مولاى تو است ، پس چگونه جايز است مقدم داشتن انس به غير او را بر انس به او جل جلاله ؟ و حال اينكه سيد و مولا و پروردگار او بر او مطلع و آگاه است .
و از آن جمله اينست كه انسان گاهى بسبب معاشرت مبتلا بحب مدح ، و كراهت ذم آنان مىشود ، و بدين سبب از حب و بغض مولا نسبت به خود ، و از حب بمولاى خود و از خوف ذم او جل جلاله اگر عصيان ورزد بازماند .
و از آن جمله اينست كه خداوند عز و جل ، و رسول او صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، و نواب طاهرين او عليهم السلام از او خواستهاند كه با كسانى كه معاشرت مينمايد به عدالت و انصاف رفتار نمايد ، و اينكه تقرب جستن بايشان و اقبال به آنان در گفتار و كردار ، و احسان كردن بايشان براى تقرب به خدا و رسول و خاصان درگاه او باشد ، و به قدر و اندازهء رغبت ايشان بطاعت خداوند جل جلاله بوده باشد ( و اين كاريست بسى مشكل كه از عهدهء هر كس برنيايد ) .
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص١٣٣