فصل صد و سيم
و اگر وقت بلوغ و تشرفت بخلعت عقل و مفتخرشدنت بتحف آداب شرع مصادف با اوقات فرائض و نوافل نباشد ، پس ابتدا كن به ياد آوردن نعمتهاى گذشته و حاضرى كه خداوند به تو عنايت فرموده است ، كه پارهء از آنها را كه بعنايت باهره خود به من تعليم فرموده است براى تو ذكر مينمايم . پس اى فرزندم كه خدايت به ياد آوردن آن نعمتها ، و بعنايات حضرتش ، بر جمال تو بيافزايد ، متذكر باش كه در حقيقت خداوند جل جلاله به تو خدمت نموده است ( وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى ) باينكه بمعرفت خود مشرفت نموده است قبل از اينكه بسعادت خدمت خود مشرفت فرمايد ؛ زيرا كه بيد قدرت خود آسمانها و زمين را براى تو خلق نموده است ، و بفرشتگان درگاهش و هيچ يك از بندگانش واگذار نفرموده است ، و درياها را براى تو جارى ، و نهرها را شكافته است ، و درختها غرس نموده ، و ميوهها پديد آورده است ، و بلاد را آباد نموده ، و آفتاب و ماه را چراغ فروزان روز و شب قرار داده است ، وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ( سوره ابراهيم ( 14 ) آيه 37 يعنى و اگر بشماريد نعمت خدا را احصا نتوانيد كرد آن را بدرستى كه انسان هر آينه سخت ستمكار ناسپاس است ) .