امكان ظهور فساد و بطلان آن براى اهل معرفت قابل تأمل و ترديد نيست .
آن زيدى تعجب نموده و گفت : چگونه چنين است ؟ گفتم : براى اينكه شما و پيروان شما و آنان كه شما از آنان متابعت و پيروى مىنمائيد ، چون امر امامت را به اختيار امت ميدانيد ، و شخصى كه عدالت و شجاعت و امانت او ظاهر ، و سيره و اخلاق او صحيح باشد ، اختيار ميكنيد ، در حالتى كه غير از غلبهء ظن و گمان راه ديگرى نداريد ، و ممكن است كه خلاف آن ظاهر گردد ، و بطلان اين اختيار پس از امتحان و عمل واضح شود .
چنانچه براى ملائكه كه اختيارشان افضل و اصح از اولاد آدم است واقع شده كه چون خداوند متعال آدم را خليفه قرار داد ، عرضه داشتند :
أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ
( سوره بقره ( 2 ) آيه 28 يعنى - آيا قرار ميدهى در زمين كسى را كه افساد نمايد در آن و بريزد خونها را و ما تسبيح ميكنيم بستايش تو و تنزيه ميكنيم ترا ) و چون مطلب براى آنان كشف شد ، از اختيار خود رجوع نموده و عرضه داشتند :
سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا
( يعنى پاك و منزهى تو ، نيست دانشى براى ما مگر آنچه آموختى بما ) .
و چنانچه براى آدم در خوردن از درخت واقع شد ، و چنانچه براى موسى در اختيار نمودن هفتاد نفر از اخيار قوم خود براى ميقات واقع شده كه چون گفتند :
أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً
( سوره نساء ( 4 ) آيه 152 يعنى بنماى بما خدا را آشكارا ) و صاعقه بر آنان نازل شد ، عرضه داشت :
أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا
( سوره اعراف ( 7 ) آيه 154 يعنى آيا هلاك ميكنى ما را به آنچه كردند كمخردان از ما ) و چنانچه براى يعقوب در اختيار كردن فرزندان خود براى حفظ يوسف واقع شد ، و غير ايشان از انبياء و اولياء و اوصياء ، كه بعد از اختيار ضعف راى و اشتباه ايشان ظاهر گرديد .
و هر گاه اختيار معصومين بشهادت قرآن و اجماع چنين باشد ، اختيار غير ايشان چگونه خواهد بود ؟ كه هيچ گاه با خلافت و امارت و رياست سر و كارى نداشتهاند تا تفصيل