آن حضرت را ترك نموده و براى تماشاى شتران شتافتند ، در حالتى كه براى آنان در اين كار نفعى نبود ، پس چه گمان برى به آنان ، در وقتى كه بخلافت رسند و اميد نفع و رياست در كار باشد .
و در بارهء سوء صحبت آنان خداوند فرموده است :
وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ
.
( سورهء آل عمران ( 3 ) آيه 153 يعنى - اگر بودى بدخوى سخت دل هر آينه پراكنده ميشدند از حوالى تو پس در گذر از ايشان و طلب مغفرت كن براى ايشان و مشورت كن با آنان در كار ) كه اگر در سوء صحبتشان معذور بودند ، خداوند نميفرمود :
فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ
.
و در صحيح مسلم و بخارى معارضه كردن آنان با رسول اكرم مذكور است ، كه از آن جمله است معارضه كردن با آن حضرت در غنيمت هوازن هنگامى كه بمؤلفة القلوب زيادتر عنايت فرمود ، و معارضه كردن با آن حضرت هنگامى كه اهل مكه را عفو فرمود ، و هنگامى كه از ترس معارضه و مخالفت آنان خانه كعبه را به حال خود باقى گذاشت و بحالتى كه در زمان ابراهيم عليه السلام بود بر نگرداند ، و معارضه كردن با آن حضرت هنگامى كه در تنزيه و تبرئهء صفوان بن المعطل در قضيهء قذف عايشه خطبه ميخواند به حدى كه آن حضرت نتوانست خطبه را تمام نمايد . آيا ميدانى كه تمام اينها در صحيح مسلم و بخارى است ؟ گفت :
تمام اينها صحيح و درست است .
گفتم : و خداوند در بارهء انفاق قليلى از مال دنيا در شأن ايشان فرموده است :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
سوره مجادله ( 58 ) آيه 13 يعنى اى كسانى كه ايمان آورديد چون راز گوئيد با رسول پس مقدم داريد قبل از رازتان صدقهء را ) و تو خود ميدانى كه از نجوى كردن و حديث نمودن با آن حضرت براى صدقه دادن گردهء نانى و كمتر از آن امتناع ورزيده و خوددارى نمودند ،