مىشويم . گفتهاند : آيهء
« يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ »
« 1 » در اصل
« . . . ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
فى على . . . » بوده است . « 2 »
نابخردانهتر اينكه پنداشتهاند بيش از يكسوّم قرآن ؛ يعنى بيش از دوهزار آيه از ميان آيهء سوّم سورهء « نساء » حذف شده است ، چون - به پندار آنها - آغاز آيه با انجام آن تناسب ندارد ، چرا كه آغاز آيه دربارهء اجراى عدالت در مورد يتيمان صحبت مىكند و ذيل آن دربارهء تعدّد همسران . پس مطالب فراوانى بين اين دو جمله بوده كه افتاده است . « 3 »
آرى ! با اين افكار بىپايه - كه به شوخى و هذيان شبيهتر است - خواستهاند نظم اين آيهء شريفه را توجيه كنند .
كوتاه سخن اينكه پندار تحريف - خواه به افزايش و كاستى يا تبديل و جابهجايى - با جايگاه بلند و معجزهآساى قرآن در فصاحت و بلاغت به هيچوجه سازگار نيست و منافات آشكار دارد .
4 . خداوند حافظ قرآن است .
خداوند كريم مىفرمايد :
« إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ؛
« 4 » ما قرآن را نازل كرديم و خود ما بطور قطع نگهدار آنيم . »
اين آيهء شريفه ، جاودانگى قرآن و سلامت آن از هرگونه حادثه و دستبرد را در همهء عصرها و نسلها تضمين كرده و اين يك ضمانت و پيمان الهى است كه هرگز خلاف آن رخ نخواهد داد ، زيرا وعدهء خداوند صادق و تخلفناپذير است
« إِنَّ اللَّهَ *
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيه 67 : اى پيامبر ! فرمانى كه از سوى پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر انجام ندهى ، رسالت او را انجام ندادهاى .
( 2 ) . جزائرى ، منبع الحياة ، ص 67 .
( 3 ) . همان ، ص 66 .
( 4 ) . حجر ( 15 ) آيهء 9 .