روايت مىكند كه امام قرائت كرد :
« وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ
بظلمه و سوء سيرته
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ ؛
« 1 » و هنگامى كه روى برمىگرداند ( و از نزد تو خارج مىشود ) در راه فساد در زمين ، كوشش مىكند و حرث و نسل را / با ستم و بدرفتارىاش / نابود مىسازد و خداوند فساد را دوست نمىدارد . »
پيداست ، امام چگونگى نابود كردن را توضيح مىدهد كه با سوزاندن و گذاشتن شمشير بر گردن مردم نيست ، بلكه با جور و ستم و بد اداره كردن تحقق مىيابد .
2 . باز - با سند خود - از امام موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت مىكند كه امام عليه السّلام تلاوت كرد :
« أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ
فقد سبقت عليهم كلمة الشّقاء و سبق لهم العذاب
وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً ؛
« 2 » آنها كسانى هستند كه خدا ، آنچه را در دل دارند مىداند از آنان اعراض كن و آنها را اندرز ده / كه هم كلمهء بدبختى بر آنان پيشى گرفته و هم عذاب بر آنان پيشى گرفته است / و با بيانى رسا نتايج اعمالشان را به آنها گوشزد نما . »
علامهء مجلسى مىگويد : « بر فرض كه اين حديث ، درست باشد ، امام عليه السّلام مىخواهد آيه را تفسير كند و دليل اعراض را مشخص نمايد . »
امّا نورى در پاسخ او مىنويسد : « ظاهر سياق حديث ، نشان مىدهد كه اين اضافى جزء قرآن است و نه تفسير آن . » « 3 »
لكن ظاهر حديث كاملا موافق نظر مجلسى است كه به جايگاه سخنان امامان به خوبى آگاهى دارد ، بر خلاف پندارها و تخيّلات افرادى همچون نورى .
3 . و از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه قرائت نمود :
« ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 8 ، ص 289 ، شمارهء 435 و آيهء 205 سورهء بقره ( 2 ) .
( 2 ) . كافى ، ج 8 ، ص 184 ، شمارهء 211 و آيه 63 سورهء نساء ( 4 ) .
( 3 ) . فصل الخطاب ، ص 275 .