تحريف در لغت و اصطلاح
واژهء « تحريف »
تحريف در لغت از ريشهء « حرف » به معنى كناره ، جانب و اطراف يك چيز گرفته شده و تحريف چيزى ، كنار زدن آن و از جايگاه اصلى خود كج كردن و به سوى ديگر بردن است . در قرآن مىخوانيم :
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ ؛
« 1 » بعضى از مردم خدا را از اطراف مىپرستند همينكه خيرى به آنان برسد حالت اطمينان پيدا مىكنند ، اما اگر مصيبتى براى امتحان به آنها برسد دگرگون مىشوند . »
« زمخشرى » در ذيل اين آيه مىگويد : « يعنى بركنارى ايستاده ، در وسط و قلب ميدان دين نمىآيند . قرآن ، اين افراد دودل را به كسانى تشبيه مىكند كه در گوشه و كنار لشگر حركت مىكنند تا ببينند چه مىشود . اگر احساس كنند حوادث به سود همراهانشان پيش مىرود و پيروزى و غنيمت به دست مىآيد ،
هامش
( 1 ) . حج ( 22 ) آيهء 11 .