حفظ كنيد و كارى را به شما مىسپارم ، آن را پاس داريد . به هوش كه على بن ابىطالب پس از من امير شما و جانشين من در ميان شماست و اين سفارشى است كه پروردگارم به من فرمود .
بدانيد كه اگر وصيّت مرا دربارهء او پاس نداريد و او را ياورى نكنيد در احكام خود دچار اختلاف مىگرديد و كار دينتان برشما آشفته خواهد شد و ولايت شما را بدترين كسانتان به دست خواهند گرفت . بدانيد كه اهل بيت من وارثان كار من و پس از من دانايان به امور امّتم مىباشند .
خداوندا هركس از امّت من كه از ايشان پيروى كرد و وصيّت مرا دربارهء ايشان پاس داشت با من محشور فرما و به آنان بهرهاى از همنشينى من عطا فرما تا بوسيله آن نور آخرت را درك كنند ، و هر كس از آنان كه جانشينى مرا در خاندانم تباه كرد بر وى بهشتى را كه پهنايش به وسعت آسمان و زمين است ، حرام فرما » .
عمر با شنيدن سخنان خالد گفت :
خاموش خالد ! تو از كسانى كه اهل مشورت باشند و يا به گفتارشان اقتدا شود ، نيستى .
خالد نيز پاسخ داد :
تو خاموش باش اى فرزند خطاب ! چرا كه تو از زبان كس ديگرى سخن مىگويى . به خدا سوگند قريش نيك مىداند كه تو از نظر حَسَب پستترين و از نظر منصب پستترين و بىارزشترين هستى و كم برخوردارترين شخص از خدا وپيامبرش هستى . تو در جنگها ترسويى و در مال بسيار بخل مىورزى و بد ذاتى . تو در ميان قريشيان هيچ افتخارى
هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 68
مساهمون: شريعت
ص٦٨