مىشود مثل سند رسمي مدنى كه عقود وايقاعات را ثبت مىكند يا مثل نوشته هاى
قضائي مانند دادخواست ونوشته هاى محاضر وثبت اسناد واملاك كشور ،
وصورتجلسه محاكم ، واحكام صادره از آن ، مانند مقررات ادارى وقوانين صادره
از مجلس وفرمانهاى صادره از مقام رهبرى ، وقراردادهاى دولتي .
2 - نوشتار غير رسمي يا عرفى كه توسط افراد نوشته مىشود واين بر دو قسم
است :
الف : نوشته هايى كه معد براي اثبات تصرف قانوني است ، مثل بيع واجاره
واين نوع نوشته را " دليل معد " مىنامند كه افراد بين خود در هنگام عقد براي
اثبات معامله وقرارداد در موقع مخاصمه ، آن را تنظيم مىكنند .
ب : نوشته هايى كه معد براي اثبات نمىباشد مثل نامه ، تلگراف ، تلكس ،
فاكتور ودفاتر تجارى كه هدف افراد در اين نوشتارها اثبات معامله در موقع
مخاصمه نمىباشد لذا آن را " دليل غير معد " مىنامند .
در مورد اصطلاح حقوقى سند ( نوشته ) لازم نيست كه هدف از آن در موقع
نوشتن اثبات تصرف قانوني در موقع مخاصمه باشد بنابر اين اگر دو برادر يا دو
دوست ورفيق صميمى با هم معامله اى را انجام داده واحتمال هيچ گونه
خصومتى را بين خود نمىدهند ودر عين حال اقدام به نوشتن سند نمودند پس آن
نوشته چون در مقام دعوى يا دفاع ، قابل استناد مىباشد اصطلاحا آن را سند
مىگويند .
منظور از نوشته در تعريف سند ، مطلق خط يا علامتي است كه در روى صفحه
نمايان مىشود أعم از آن كه خط نقش بسته از خطوط متداول يا غير متداول باشد
وصفحه اى كه بر آن نقش بسته نيز أعم از اين كه كاغذ يا غير كاغذ باشد ، مانند
ادلهء اثبات دعوى ( فارسي ) — صفحة 219
مساهمون: علي اكبر محمودي دشتي
ص٢١٩