شرايط صحت اقرار به حسب اجزاى آن
اقرار داراى چند ركن مىباشد : 1 - مقر . 2 - مقر له . 3 - مقر به .
1 - " مقر " :
مقر آن كسى است كه به ضرر خود وبه نفع ديگرى اخبار بدهد . مادة 1262
قانون مدنى در شرايط مقر مىگويد : " اقرار كننده بايد بالغ ، عاقل ، قاصد ومختار
باشد . بنابر اين ، اقرار صغير ومجنون در حال ديوانگى وغير قاصد ومكره مؤثر
نيست " با توجه به مادة بالا شرايط مقر به شرح زير مىباشد .
الف - " بلوغ " : دليل بر اعتبار بلوغ در مقر أولا : اجماع است . علامه حلى در
تذكره مىگويد : اقرار صغير أعم از مراهق وغير مراهق وأعم از مميز وغير مميز ،
حتى اگر با اذن ولى باشد نزد علماى ما مقبول نيست . هم چنين فقهاء عبارت
" صبي " را فاقد ارزش واثر شرعي مىدانند خواه اقرار باشد يا انشاء . ثانيا : مىتوان
گفت : دليل نفوذ واعتبار اقرار ، اطلاق نداشته ، وشامل اقرار صغير نمىشود . وثالثا :
مىتوان به حديث رفع قلم از صبي تمسك نمود كه مفاد آن اين است كه گفته ها
واعمال صغير ، الزام آور نيست در نتيجة اقرار صغير نافذ نمىباشد .