شرايط اقرار
با توجه به تعريف اقرار ، اعتبار اقرار منوط به شرايط زير مىباشد :
الف - اقرار بايد به طور جزم ومنجز باشد وطبق مادة 1268 قانون مدنى : " اقرار
معلق مؤثر نيست " . علامه حلى نيز مىگويد : " ويشترط تنجيزه فلو علقه به شرط . . . لم
يصح " ( 1 ) . به طور مثال اگر شخص مدعى عليه " خوانده " در محكمه بگويد كه : دعوى
مدعى را قبول دارم به شرط آن كه محمد شهادت بدهد . چنين گفتارى اقرار
محسوب نمىشود . چون اخبار تحقق نيافته است . صاحب جواهر مىگويد : همه
فقها در اين مورد كه اقرار بايد به نحو منجز باشد اتفاق نظر دارند براي آن كه اقرار به
معناى اخبار به حقي است واخبار با تعليق منافاة دارد چون اخبار ، متضمن وقوع
مخبر به در خارج مىباشد وتعليق خلاف آن است ( 2 ) .
ب - اقرار بايد به نفع غير وبر ضرر مقر باشد . بنابر اين ، اقرار به نسب چون به نفع
غير وبر ضرر مقر نيست ، اقرار محسوب نمىشود . لذا در اقرار به نسب در مورد
هامش
( 1 ) قواعد الأحكام 1 : 276 .
( 2 ) جواهر الكلام 35 : 8 .