باب 263 - معنى تزكيه اى كه خدا آن را نهى فرموده است
1 - جميل بن درّاج گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم كه : تفسير فرمودهء خداوند عزّ و جلّ * ( فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى ) * ( پس خودستائى نكنيد ؛ خدا داناتر است به آن كس كه پرهيزكار گردد و در عمل اخلاص داشته باشد - نجم 53 :
32 ) چيست ؟ فرمود : آن است كه انسان بگويد : ديشب نماز شب خواندم ، و ديروز روزه دار بودم ، و مانند اينها ، بعد امام عليه السّلام فرمود : گروهى هستند كه چون صبح بيرون آيند ، مىگويند : ديشب نماز خوانديم و ديروز روزه گرفتيم . پس حضرت علىّ عليه السّلام فرمود : لكن من شب و روز مىخوابم و اگر ميان روز و شب زمانى مىيافتم ، در آن هم مىخوابيدم .
باب 264 - معنى عجبى كه كردار را تباه مىسازد
1 - علىّ بن سويد گويد : از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام راجع به