شاهان را مىدهند .
ابن عبّاس گفته است : از رحمت و بخشش پروردگارشان محجوب و ممنوعند .
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
؛ كلّا ، منع از تكذيب [ در آيهء قبل ] است . منظور از :
كتاب الأبرار ، اعمال نيكان است كه نوشته شده . علّيّون اسم خاص براى دفتر كارهاى خيرى است كه تمام اعمال مقرّبان در آن نوشته شده است و منظور از « ابرار ، تقوا پيشگان جنّ و انس است ، علّيّون منقول از جمع على بر وزن فعّيل از علوّ است و به چند جهت « علوّ » ناميده شده است :
1 - چون سبب بالا رفتن به درجات بلند بهشت است .
2 - چون [ دفتر كارهاى خير ] در آسمان هفتم و در زير عرش آنجا كه مسكن كرّوبيان است و جاى بلندى قرار دارد . و آيهء :
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ
[ مقرّبان آن دفتر را مىبينند ] بر اين معنى دلالت دارد .
3 - منظور از عليّين ، سدرة المنتهى است [ مقام جبرئيل عليه السّلام ] .
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ
؛ بر روى تختها و بسترهايى كه در حجلهها گذاشته مىشود قرار دارند و به هر جا مىخواهند و چشمشان كشش دارد و از منظرهاى بهشت و نعمتهايى كه خدا به آنها داده و به دشمنانشان كه در دوزخ معذّبند مىنگرند .
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
؛ طراوت و شادابى بهرهورى از نعمتها در چهرههايشان پيداست ؛ تعرف به صورت مجهول و نضرة النّعيم به رفع نيز قرائت شده است .
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ
؛ از شرابى مىنوشند كه هيچ ناخالصى ندارد ؛ و ظرفهايش بجاى گل با مشك مهر شده است .
بعضى گفتهاند : هر گاه ، شخص آن را بنوشد ( در پايان شرب ) بوى مشك را مىدهد .