بخواه زيرا موجب آسودگى خاطرت مىشود .
أُولِي النَّعْمَةِ
؛ يعنى كسانى كه در دنيا از نعمت و ثروت برخوردارند و آنان بزرگان قريشند كه ثروتمند و در رفاه مالى بودند ، « نعمة » به كسر « نون » انعام و به ضمّ « نون » شادمانى است گويند نعم و نعمة عين ، انعام و چشم روشنى .
إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا
؛ براستى در نزد ما چيزى است كه با نعمتهايى كه داشتند مخالف است و آن « انكال » يعنى بندهاى گران است ، مفرد « انكال » « نكل » است .
وَ جَحِيماً
؛ مقصود آتشى است كه حرارتش زياد است .
وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ
؛ غذايى كه گلوگير است نه پايين مىرود و نه بالا مىآيد يعنى ضريع و زقّوم جهنم است .
وَ عَذاباً أَلِيماً
؛ عذابى كه از ديگر انواع عذاب دردناكتر است و با آن عذاب انتقام تو را از آنان خواهم گرفت .
يوم ترجف الرّاجفة ؛ جمله به « لدينا » كه معناى فعل دارد منصوب است ، و منظور از « رجفه » لرزش و حركت و اضطراب زياد است .
كَثِيباً مَهِيلًا
؛ منظور از « كثيب » شن و ريگ روان و پراكنده است و « مهيل » ريگ نرمى است كه از زير پا مىلغزد و پراكنده مىشود .
[ سوره المزمل ( 73 ) : آيات 15 تا 20 ]
إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولاً شاهِداً عَلَيْكُمْ كَما أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ رَسُولاً ( 15 ) فَعَصى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلاً ( 16 ) فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً ( 17 ) السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولاً ( 18 ) إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلاً ( 19 )
إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَ اللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضى وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ آخَرُونَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 20 )