فدكّتا ، از قول عرب ، بعير ادكّ شترى كه كوهانش پراكنده و پهن شده و از « ناقة دكّاء » گرفته شده است .
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ
؛ در اين هنگام قيامت بر پا مىشود .
وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ
؛ آسمان از هم باز و شكافته مىشوند .
فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ
؛ آسمان در آن روز با شكستن پايه و اساسش سخت ضعيف و سست مىشود پس از آن كه استوار بوده است .
وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها
؛ منظور از ملك ، آفريدهاى است كه به او فرشته مىگويند ، از اين رو ضمير جمع در « فوقهم » به اعتبار معنى برگردانده شده است .
« ملك » از « ملائكه » اعمّ است .
على ارجائها ؛ جمع « رجا » است كه اسم مقصود و به معناى اطراف آسمانهاست .
يعنى آسمان مىشكافد در حالى كه مسكن فرشتگان است پس آنها در اطراف و كنارههاى آن قرار مىگيرند .
وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ
؛ در آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته حمل مىكند ، روايت شده كه قبل از قيامت فرشتگان حامل عرش خدا چهار نفرند و چون روز قيامت شود خدا آنها را به چهار فرشتهء ديگر تأييد مىفرمايد و هشت فرشته مىشوند .
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ
؛ عرض عبارت است از حسابرسى و سؤال و جواب و خداوند آن را تشبيه كرده به جستجو و حسابرسى سلطان از لشكريانش تا از احوالشان آگاه شود .
لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ
؛ هيچ يك از امور پنهانيتان را كه در دنيا مخفى مىداشتيد در قيامت پنهان نمىماند .