داريد ، اين چيزى است كه افراد مؤمن به خدا و روز جزا به آن اندرز داده مىشوند ، و هر كس تقواى الهى پيشه كند خداوند براى او راه نجاتى فراهم مىكند . ( 2 )
و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مىدهد ، و هر كس بر خداوند توكّل كند امرش را كفايت مىكند ، خداوند فرمان خود را به انجام مىرساند ، و خدا براى هر چيزى اندازهاى قرار داده است . ( 3 )
زنانى از شما كه از عادت ماهانه مأيوسند ، اگر در وضع آنها ( از نظر باردارى ) شك كنيد ، عدّهء آنان سه ماه است ، و همچنين آنها كه عادت ماهانه نديدهاند ، و عدّهء زنان باردار اين است كه بار خود را بر زمين بگذارند و هر كس تقواى الهى پيشه كند خداوند كار را بر او آسان مىسازد . ( 4 )
اين فرمان خداست كه بر شما نازل كرده ، و هر كس تقواى الهى پيشه كند خداوند گناهان او را مىبخشد ، و پاداش او را بزرگ مىدارد . ( 5 )
تفسير :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ
؛ خداوند به اين دليل پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله را اختصاصا مورد ندا قرار داده و خطاب را عموم و شمول بخشيده تا تقدّم آن حضرت را اظهار دارد و نيز شخص او را در حكم تمام مخاطبها محسوب دارد چنان كه به رئيس و پيشواى گروهى مىگويند : يا فلان افعلوا كذا ، اى فلانى چنين كنيد ، معناى آيه اين است :
هر گاه خواستيد زنان را طلاق دهيد ، مانند :
إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ
؛ « هر گاه به نماز برخيزيد » ( مائده / 6 ) .
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ
؛ « هنگامى كه قرآن مىخوانى » ( نحل / 98 ) . از باب اين كه شخص روى آورنده ، به كار را به منزله آغاز كنندهء به كار فرض كند .
فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ
؛ يعنى در زمان سر آمدن عدّهشان و مقصود اين است كه پس از پاك شدن از عادت ماهانهاى كه با او آميزش نكردهاند آنها را طلاق دهند ، و طلاق در عدّه همين است ، زيرا اين پاكى از عدّهء زن محسوب مىشود ، يعنى زنان را در آن پاكى كه از عدّهء آنها شمرده مىشود طلاق دهيد ، و مذهب شافعى و